«دانش و معارف دين اسلام و مکتب تشيع، از ايران و قم، به جهانيان صادر مي‌شود. لذا موقعيت علمي ايران ممتاز است و اصلي ترين مرکز دين اهل بيت(ع) خواهد بود. در روايتي از وجود مقدس امام صادق(ع) نقل شده است: «به زودي، کوفه، از مؤمنان خالي مي‌گردد و دانش مانند ماري که در سوراخش پنهان مي‌شود، از آن شهر رخت برمي‌بندد؛ سپس علم ظاهر مي‌شود در شهري به نام قم؛ آن شهر معدن علم و فضل مي‌گردد(و از آنجا به ساير شهر‌ها پخش مي‌شود) به گونه‌اي که باقي نمي‌ماند در زمين جاهلي نسبت به دين، حتي زنان در خانه‌ها. اين قضيه نزديک ظهور قائم(ع) واقع مي‌شود ... علم، از قم به ساير شهر‌ها در شرق و غرب پخش مي‌شود و حجت بر جهانيان تمام مي‌شود به گونه‌اي که در تمام زمين، فردي پيدا نمي‌شود که دين و علم به او نرسيده باشد. بعد از آن قائم، قيام مي‌کند و سبب انتقام خدا و غضب او بر بندگان(ظالم و معاند) مي‌شود؛ زيرا، خداوند انتقام (و عذاب) بر بندگان روا نمي‌دارد، مگر وقتي که حجت را انکار کنند»؛ (بحار الانوار، ج 57و60، ص213).

خيزش و جنبشي بزرگ براي دعوت مردم به طرف دين، در ايران روي مي‌دهد. از امام کاظم(ع) نقل شده است: «مردي از اهل قم، مردم را به سوي حق دعوت مي‌کند. گروهي، دور او اجتماع مي‌کنند که مانند پاره‌هاي آهن‌اند و باد‌هاي تند(حوادث) نمي‌تواند آنها را از جاي برکند. از جنگ خسته نمي‌شوند و کناره‌گيري نمي‌کنند و بر خدا توکل مي‌کنند. سر انجام، پيروزي براي متقين و پرهيزکاران است».(بحار، ج60، ص216، ح37).

گويا اين حرکت، همان حرکتي است که از امام باقر(ع) نقل شده است: «گويا مي‌بينم گروهي از مشرق زمين خروج مي‌کنند و طالب حق هستند، اما به آنان پاسخ داده نمي‌شود. مجدداً برخواسته‌ي خود تاکيد مي‌کنند ولي جواب نمي‌شنوند. پس چون چنين ديدند، شمشير‌ها را به دوش مي‌کشند، در مقابل دشمن مي‌ايستند تا حق به آنها داده مي‌شود، اما اين بار قبول نمي‌کنند بلکه قيام مي‌کنند و نمي‌دهند آن را (پرچم قيام را) مگر به صاحب شما(امام زمان(ع))».(بحار الانوار، ج52، ص243، ح116).

خروج سيد حسني و خراساني که در روايات به آنها اشاره شده است را مي‌توان در اين باره دانست. بنابراين، موقعيت اجتماعي آن روز ايران حرکت به سوي حق طلبي و دعوت به آمادگي براي ظهور است.

در بستر اين جامعه نيز ياران حضرت شکل مي‌گيرند. در حديثي از امام صادق(ع) نقل شده است: «قم را قم ناميدند، چون اهل او، اجتماع مي‌کنند با قائم آل محمد(ص) و با او قيام مي‌کنند و او را ياري مي‌کنند».(بحار الانوار، ج 57و 60، ص216، ح38).

در رواياتي که به نام ياران و شهر‌ها اشاره دارد، شهر‌هاي متعددي از ايران ذکر شده است. خلاصه آن که ايران، مرکز صدور دين و معارف اهل بيت است و زمينه‌سازي براي ظهور مي‌کند.

در برخي از روايات اهل بيت(ع) به حضور فعال عجم در سپاه و ارتش مخصوص امام مهدي(ع) اشاره شده است. البته مقصود از عجم ملت‌هاي غير عرب است، ولي به احتمال زياد بيشترين مصداق آن در عصر ظهور، ايرانيان خواهند بود به ويژه که مرکز شيعه در ايران است.

مجموعه روايات وارده در مورد ايرانيان نشان مي‌دهد که اين گروه، زمينه‌سازان حکومت حضرت مهدي(ع) در جهان هستند و بيشترين تأثير را در روند استقرار حکومت آن خورشيد عالم‌تاب دارند.